نیلوفرانه(سهیل محمودی)

با تو از نام تو هم آبی ترم

خلوتی سرشار از نیلوفرم

عشق،همرنگ نگاهت می شود

وقتی از چشم تو نامی می برم

لحظه های تازه ات را مثل گل

می گذارم لابه لای دفترم

وقتی از دست زمین وآسمان

لعنت و دشنام می ریزد سرم

خستگیهای خودم را پیش تو

در کنار دفترم می گسترم

بعد از آن حرف دلم را بیت بیت 

اندک اندک بر زبان می آورم

گر چه تو از من کمی شیداتری

من هم از تو اندکی عاشقترم

تو اگر یک لحظه پروازم دهی

شاید از هفت آسمان هم بگذرم

دوستان وهمراهان شعری از سهیل محمودی 

 

   + جواد پوراسماعیل - ٦:٠۳ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸